Wolfgang Amadeusz Mozart – pierwszy popowy artysta w historii?

Cudowne Dziecko Salzburga, jak bywał nazywany Amadeusz Mozart, to bez wątpienia jeden z najwybitniejszych i najbardziej zasłużonych dla muzyki kompozytorów w dziejach. Jego prace i życie nie tylko po dziś dzień zdumiewają, ale też inspirują tysiące artystów by doskonalić się w swym rzemiośle. Powala nie tylko piękno, ale też ilość stworzonych przez niego utworów – podczas zaledwie 35 letniego życia, Mozart stworzył ponad 600 utworów!

Artysta od dziecka do ostatnich chwil życia

Jak mówił Oscar Wilde, życie imituje sztukę znacznie częściej niż sztuka życie. W przypadku Mozarta jest to o tyle nieprecyzyjne, że w jego przypadku życie orbitowało dookoła sztuki już od jego wczesnego początku. Od piątego roku życia uczył się gry na klawesynie, zaś w 1762 roku, w wieku lat zaledwie 8, ruszył na pierwsze rodzinne tournée.

Poza nim i jego rodzicami, w podróżach uczestniczyła również jego siostra. Kolejne lata upłynęły rodzinie Mozarta pod znakiem podróży i koncertów. Wyróżnić należy rok 1764, w którym młody Amadeusz zagrał w Wersalu dal Ludwika XV i w pałacu Buckingham dla Jerzego III.

Ważnym zwrotem w życiu i karierze artysty był wyjazd do Wiednia, w trakcie którego Mozart próbował uzyskać posadę na dworze. Gdy mu się to nie udało, wyruszył w podróż do Monachium. W stolicy Bawarii właśnie, Amadeusz poznał Alojzę Weber, jednak ich plany pokrzyżował ojciec Mozarta. Gdy 2 lata później, w 1779 roku, Mozart wrócił do Monachium i spotkał się z Alojzą ta powiadomiła go, że nie odwzajemnia już jego uczuć.

W 1781 roku stracił on swoją posadę u arcybiskupa w Salzburgu, w wyniku czego wyjechał do Wiednia, gdzie zatrzymał się u rodziny Weberów. Tam poznał Konstancję, z którą później wziął ślub. Również w Wiedniu spędził ostatnie lata życia przed tajemniczą, nagłą i niespodziewaną śmiercią w wieku 35 lat, w 1791 roku.

muzyka klasyczna

Upamiętnienie

Mozart po dziś dzień stanowi inspirację dla kolejnych pokoleń. Razem z Haydnem i Beethovenem uważany jest za jednego z klasyków wiedeńskich, czyli niepodważalnych filarów muzyki klasycznej.

Jednym z najciekawszych i najczęściej eksplorowanych wątków z życia Amadeusza jest jego rzekomy konflikt z kompozytorem Antonio Salierim.

Na jego kanwie powstały dwie sztuki teatralne i opera. Na podstawie jednej ze sztuk powstał w 1984 roku film w reżyserii Milosa Formana, który zdobył uznanie krytyków i widzów na całym świecie, przy okazji zyskując świetne wyniki finansowe.

Wspomnienie o Mieczysławie Foggu

Spośród wielu wybitnych polskich piosenkarzy znajdziemy kilka postaci wybitnych, których dokonania, a przede wszystkim głos, po dzień dzisiejszy zapewniają im miejsce w sercach i głośnikach wielu fanów muzyki. Jednym z takich muzyków jest bez wątpienia Mieczysław Fogg. Jego piosenki, takie jak ‘To ostatnia niedziela’ czy ‘Jesienne róże’ do tej pory regularnie są wykorzystywane jako motywy muzyczne w filmach, są puszczane w radiu a większość fanów rodzimej muzyki może na wyrywki cytować ich teksty.

Burzliwe życie

Pomimo sławy i uznania z jakim możemy kojarzyć jego postać, Fogg wcale nie miał łatwego i usłanego różami życia. W 1920 roku, w wieku 19 lat, był ranny na froncie podczas wojny polsko-bolszewickiej. Rok później rozpoczął pracę jako kasjer. Fogg, znany wówczas pod swoim rodowym nazwiskiem Fogiel (pseudonim Fogg przybrał dopiero po rozpoczęciu kariery muzycznej) pozostał na tym stanowisku aż do 1935 roku.

W międzyczasie, w 1922 roku rozpoczął swoją przygodę z chórem w kościele Świętej Anny na Krakowskim Przedmieściu w Warszawie. Tam dosłyszał go na jednej z prób Ludwik Sempoliński, który skierował go na lekcje śpiewu do Szkoły Muzycznej im. Fryderyka Chopina. W 1926 roku zaczął występować pod pseudonimem Fogg. Grywał wówczas na ślubach i pogrzebach.

W 1928 roku debiutował na scenie wraz z Chórem Dana, na scenie warszawskiego teatrzyku Qui Pro Quo. Razem z chórem Fogg odbył swoje pierwsze, zagraniczne podróże muzyczne.
Rozkwit jego kariery rozpoczął się 1938 roku, w którym to odszedł z Chóru Dana i rozpoczął karierę solową. Wygrał wówczas w plebiscycie słuchaczy Polskiego Radia. Jeszcze przed drugą Wojną Światową jego występ można było oglądać…. w telewizji! Mieczysław Fogg był bowiem pierwszym polskim artystą estradowym, którego występ nadała Telewizja Polska. Miało to miejsce w 1938 roku.

Wojenna zawierucha upłynęła mu na występach, za zgodą Polski Podziemnej, w kawiarniach dostępnych publiczności polskiej. Brał udział w Powstaniu Warszawskim, w trakcie którego śpiewał w szpitalach, na barykadach i w schronach. Pomagał również swoim żydowskim przyjaciołom, którym udało się zbiec z getta.

Jesienne róże, czyli kariera po wojnie

Po wojnie jego kariera rozwinęła z pełną mocą. Fogg dużo koncertował, występując zarówno na żywo, jak i w radiu i telewizji. Płyty z jego nagraniami sprzedały się na całym świecie w ponad 25 milionach egzemplarzy, a sam artysta w swoich muzycznych podróżach odwiedził między innymi Australię, Kanadę, USA i 25 krajów Europy.

Jeszcze za życia, ze względu na długą, bowiem pozostawał aktywnym artystą aż do 86 roku życia, stał się ikoną polskiej kultury. Po śmierci w 1990 roku, spoczął na cmentarzu Bródnowskim w Warszawie, zaś ślady jego życia i aktywności artystycznej dalej można spotkać w różnych zakątkach miasta.